Gregorius Palamas

 Ware dood is de scheiding van de ziel van de goddelijke genade en de vereniging met de zonde.

Wie verstandig is, moet deze dood vermijden en vrezen.

Voor wie goed nadenkt, is deze dood verschrikkelijker dan de kwelling van de hel zelf.

We moeten haar op alle mogelijke manieren vermijden.

Laten we alles opgeven en alles achter ons laten, laten we alles verzaken in onze relaties, in onze daden en in onze verlangens die ons van God afleiden en deze dood veroorzaken.

Wie haar vreest en bewaakt, zal de nadering van de lichamelijke dood niet vrezen, omdat hij in zichzelf het ware leven heeft, dat juist door de dood onvervreemdbaar wordt.

En de dood van de ziel is ware dood, en het leven van de ziel is waar leven.

Het leven van de ziel is vereniging met God, net zoals het leven van het lichaam vereniging met de ziel is.

Door zich van God te scheiden door de overtreding van de geboden, sterft de ziel, maar door zich met God te verenigen door gehoorzaamheid aan de geboden, wordt de ziel nieuw leven ingeblazen. Daarom zegt de Heer in het Evangelie: De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en leven (Johannes 6:63).

Nadat Petrus had getoetst wat er gezegd was, zei hij tegen Hem: U hebt de woorden van eeuwig leven (Johannes 6:68).

Maar ze zijn alleen levengevend voor hen die ze horen, terwijl ze voor hen die ze niet horen de dood betekenen.

En de apostelen, die de geur van Christus waren, waren voor sommigen een geur des doods tot de dood, en voor anderen een geur des levens tot het leven (2 Korintiërs 2:15-16).

- Sint Gregorius Palamas

(uit het boek LIEFDE, deel V)